سیاه یعنی تمام رنگهایی که هستند، تمام آنچه که می بینم، آنچه که دیدم و آنچه که خواهم دید...
سیاه یعنی تمام بخت های وانشدنی و مریضی که دل و جان آدم را می برند و دهنش را سرویس می کنند...
سیاه یعنی موهات، چشمهات، لباسهات، اشکهات، فضا سازی هات، سبزه بودن هات، ماتیکهات، زمستان هات...
سیاه یعنی تمام تلخی هایی که
سیاهت می کنند... بدون دلیل، بدون مزه، بدون رفیق، بدون پول، بدون هایده، بدون رقص، بدون استفراغ، بدون سلامتی...
سیاه به هیچ وجه رنگ نیست، سیاهی است که او را محسوس می کند، تمام تمام تمام
پ.ن0: مرگ مؤلف مرگ شاعر مرگ راوی
خدا بیامرزدتان آقای سعیدی
غم یک سیاه پوش غم یک سیاه بخت...
خدا صبرتان بدهد خانومِ
پ.ن1:اینکه خدا صبرت بدهد یا ندهد به خودش مربوط است. اما برای من مهم است که خیلی چیزها را بفهمی
برچسب:
نویسنده: بردیا مرادیان
تاريخ: چهارشنبه
24 بهمن
1397 ساعت: 20:10